முயக்கம்

 

​நீ – கண்களின் இடத்தில்

இரத்தினக் கற்கள் கொண்ட

கரு நிற இராஜநாகம்.

கரிய உடலில் செவ்வொளி கதிராட

நீ படமெடுக்கையில்

மாறன் கை வில்லென

வளைகிறது என் தேகம்.

ஆலம் விழுதுகளைச் சுற்றி – நாம்

பின்னிப் பிணையும் சொப்பனங்களில்

காமத்தின் விடம் அமுதெனச் சொட்டுகிறது.

தாழம்பூ காடுகள் வாய்க்கவில்லை நமக்கு.

இந்தக் கான்கிரீட் மண்டலத்தில்

சம்பங்கிப் பூக்கள் மயக்கும் வாசத்துடன்

மெத்தென உதிர்ந்திருக்கும்

நிலா மேயும் முற்றமொன்றில்

வெண்மஞ்சள் சாரையெனக் காத்திருக்கிறேன்

சரசரவென விரைந்து வா….